تفسير : نجات نوح و غرق مشركان خودخواه عكس العمل اين قوم گمراه و لجوج در برابر نوح همان بود كه همه زورگويان در طول تاريخ داشتند ، و آن تكيه بر قدرت و زور و تهديد به نابودى بود « گفتند : اى نوح بس است اگر از اين سخنان خوددارى نكنى و فضاى جامعه ما را با گفتگوهايت تلخ و تاريك سازى به طور قطع سنگسار خواهى شد « ! ( * ( قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَه يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ) * ) . تعبير « * ( مِنَ الْمَرْجُومِينَ ) * » نشان مىدهد كه سنگسار كردن در ميان آنها در مورد مخالفين سابقه داشته ، در حقيقت به نوح مىگويند : اگر به اين گفتگوها و دعوت به سوى توحيد و آئينت ادامه دهى بر سر تو همان خواهد آمد كه بر سر ساير مخالفين ما آمد ، و آن سنگسار كردن است كه يكى از بدترين انواع قتل مىباشد ( 1 ) . « نوح » كه مىبيند اين دعوت مستمر و طولانى با اين منطق روشن و با آن همه صبر و شكيبايى جز در عده قليلى تاثير نگذارده ، سرانجام شكايت به درگاه خدا مىبرد و ضمن شرح حال خود تقاضاى جدايى و نجات از چنگال اين ستمگران بى منطق مىكند . « عرض كرد پروردگارا قوم من مرا تكذيب كردند » ( * ( قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ) * ) .

--> ( 1 ) « رجم » در اصل از « رجام » ( بر وزن كتاب ) جمع « رجمة » ( بر وزن لقمه ) به معنى قطعه سنگى است كه روى قبر مىگذارند و يا بت پرستان گرد آن مىگردند و نيز رجم به معنى زدن با سنگ تا سر حد قتل است و گاه نيز به معنى قتل به هر شكل و هر نوع باشد آمده است ، زيرا كشتارشان با سنگ بوده .